انقلاب 57 خيزشي بود براي اصلاح ايرادات نظام شاهي؛ نظامي كه فاسدبود؛ ضعيف بود؛ وابسته بود و غير واقع بين و دور از مردم بود. البته قوتهايي نيز داشت؛ مدرن بود؛ ملي بود؛ در منطقه مقتدر بود. اين خيزش برمبناي يك ثروت تاريخي بود كه پس از اسلام شيعه را جايگزين شاهنشاهي زرتشت باور كرده بود. اين خيزش هزينه زا و التهاب اور بود. نقطه خبط اميز آن بي عمل بودن آن و ناچاري آن در پيروي از نسخه هاي عملي روزگار خويش بود. اين خيزش با تنفر و بي خبري كه از غرب گرايي و دموكراسي داشت. عاجزانه و از روي ناچاري به ماركس و چپ گرايي عاريتي پناه برد. اين پناه بردن در آن روزگار خوشايند بود چراكه اصلي ترين خاصيتش انقلابي گرايي بود. اما همين ماركس سنبل اشتباهات و مظهر فروپاشي شوروي بود. چين؛ كوبا؛ اروپاي شمالي؛

زيارت عاشورا در دو ماه محرم و صفر كه يكي به خطا در بين عوام شيعيان ماه حرام شمرده مي شود؛ بسيار خوانده مي شود. وانگهي چله خواني هاي اين زيارتنامه نيز بسيار است. در كنار مولفه هاي تاريخي؛ عقيده اي؛ عاطفي ؛ سياسي و محتوايي كه هر كدام مجالي فراخ مي طلبد اما آنچه كه بيشتر بايد مورد توجه قرار گيرد جنبه كاربردي و كاركردي اين زيارتنامه خواني است. امروزه خواندن عمومي اين زيارتنامه در دو ماه حرمت دار محرم و صفر؛ چله خواني هاي مدام و برنامه هاي هفتگي مساجد شيعيان سه برنامه مستمر مرتبط با اين زيارتنامه است. در خصوص بخش ها و مولفه هاي غير كاركردي اين زيارتنامه سخن خواهيم گفت اما جنبه حاجت روايي؛ زلال سازي قلب و عادت سازي خواندن اين زيارتنامه رسم و رسوم عجيبي است كه در بين مردمان شيعه رواج

"در ايران هماي اقبال چنان با سرعت با سرعت افسانه اي بر سر مردم مي نشيند و برمي خيزد كه باو كردني نيست. خانواده اي به شتاب تمام رو به ترقي مي گذرد و تمام مناصب كشوري و لشگري را بخود تخصيص مي دهد و لاجرم نجيب شمرده مي شود ؛ ليكن به سرعت هم سقوط مي كند و فراموش مي شود و بدين ترتيب كمتر خانواده اي پيدا مي شود كه از سه نسل پيش جلال و جبروت خود را حفظ كرده باشد." چنين سخني درست است. امير كبير؛ رشيدالين فضل الله؛ برمكي ها، صاحب ديوان جويني؛ قائم مقام نمونه هاي بارز اين گفته ياكوپ پولاك است. درحاليكه وضعيت در عربستان سعودي؛ انگلستان؛ روسيه؛ ژاپن؛ كره و چين و صدها مثال ديگر چنين نيست. به عبارت ساده تر جامعه ايران به خاطر فقدان ميثاق عمومي؛ ثبات قدرت نيز ندارد. قدرت در جامعه ايران دست به

هر پديده اجتماعي شرايط بروز خودش را دارد. اما اهميت آن به دستاوردهايي است كه دارد. مثلا انقلاب روسيه در چهار دهه ابتدايي اش رشد صنعتي برق آسايي را نصيب شوروي كرد وكه اگر اين رشد نبود روسيه شوروي تاب پايمردي برابر آلمان نازي را نداشت. آمار هاي خيره كننده توليدات صنعتي و كشاورزي شوروي در دهه چهل ميلادي اين ادعا را تاييد مي كند. اما نگاه ايدئولوژيك جهاني بلاي جان شوروي شد و جنگ سرد كار شوروي را به جايي رساند كه گورباچوف بسيار دير گلاسنوست و پروسترويكا را مجبور به پذيرش شد. نظام اسرائيل مثال ديگري است كه در سه دهه نخست حياتش با خلق روستاهاي چند مليتي اشتراكي كه كيبوتص ناميده مي شد توانست كشاورزي ؛ پزشكي؛ صنايع نظامي اسرائيل را برگ برنده اي نمايد كه بنيان اقتصاد اسرائيل را قوي تر از 50 كشور عرب